10 jaar Pitstop – Een gesprek met de Founding Father:
Gerard Venhuizen

Gerard Venhuizen mag met recht een founding father van Pitstop worden genoemd. Hij verkocht zijn boerderij om het huidige gebouw van Pitstop te kunnen bouwen, en woonde er jarenlang boven. Een gesprek over 10 jaar Pitstop, hoe het was, hoe het is en hoe het ooit begon.

Op een avond, waar veel meer jongerenwerkers uit allerlei verschillende kerken bij elkaar waren, heb ik eens gezegd dat het me een mooi idee leek om een jongerencentrum op te zetten. En ik bleek niet de enige met dat idee. Vanaf dat eerste moment is het allemaal heel erg snel gegaan. Het gebouw stond er binnen een jaar, en we konden meteen met de jongeren aan de slag. Het ging zelfs zó snel, dat we de eerste tijd nog niet eens hadden bedacht over hoe we het gingen aanpakken, we deden maar wat. Pas toen het na een paar maanden zomervakantie werd, konden we nadenken over hoe we het wilden doen.

We hebben een scheiding tussen geestelijke activiteiten, en wat meer recreatie, en vermaak. Ikzelf geloof vooral in dat laatste, zolang je maar open blijft staan voor God. Je kunt jongeren die Jezus nog niet kennen niet zomaar volgooien met allerlei praat over God. Daar kunnen ze niets mee en dat willen ze niet. Je moet ze eerst bereiken. En vandaaruit kun je verder. Hoewel dat in de praktijk niet zo makkelijk is als het klinkt. Maar het is wel prachtig! Soms zie je dat jongeren aangeraakt worden door God, soms terwijl je met ze in gesprek bent. Het is regelmatig gebeurd, er zijn zelfs jongeren hier in Pitstop gedoopt!

"Je kunt Jongeren die Jezus niet kennen niet zomaar
volgooien met allerlei praat over God."

In tien jaar tijd is er heel veel veranderd, en helemaal niets. Kijk, er is inmiddels een nieuw team, nieuwe jonge jeugdwerkers, en die doen het op hun eigen manier. Dat is helemaal goed. Maar ik kom hier nog regelmatig, en ik zie altijd jongeren ronddollen. En zo hoort het! Niet te ingewikkeld. Of er nou een voetbaltoernooitje wordt georganiseerd, of ze zitten te gamen. Het maakt niet uit. Zolang ze hier maar komen. Want het gaat om de momenten dat je echt in gesprek kunt raken met een jongere. En dat kun je niet regisseren, dat gebeurt gewoon, na afloop van een bijeenkomst, of ergens tussendoor. En op welke manier die momenten er komen, doet er niet toe.”

“Hoe Pitstop er over tien jaar uit moet zien? Het maakt niet uit wat er precies gebeurd, als het maar is net als nu: met dezelfde relatie naar God toe, met dezelfde intentie. Met dezelfde drive die de medewerkers nu ook hebben. Dat is wat belangrijk is. En welke vorm dat dan precies heeft: als het de jongeren maar aanspreekt.

Foto: Kees Parlevliet